<p>Werset ten pojawia się w historii o tym, jak <em>Samuel</em> wybrał kr&oacute;la <em>Dawida</em>. Szukając następcy kr&oacute;la <em>Saula</em>, Samuel odwiedza rodzinę Jessego i poznaje jego siedmiu syn&oacute;w. Jego uwagę przykuwa Eliab &ndash; najstarszy i najwyższy z syn&oacute;w &ndash; lecz B&oacute;g poucza go, by nie oceniał na podstawie wyglądu zewnętrznego, lecz by patrzył w głąb.</p>
<p>Fragment ten ukazuje ważną, podw&oacute;jną perspektywę: z jednej strony wskazuje na potrzebę wyjścia poza ograniczenia powierzchownego wyglądu, z drugiej zaś podkreśla znaczenie serca w naszej relacji z Bogiem i w całym życiu.</p>
<p>Łatwo jest oceniać ludzi na podstawie ich wyglądu zewnętrznego. Warto jednak pamiętać, że choć powierzchowność może być atrakcyjna, nie ona stanowi o istocie człowieka. Jak m&oacute;wi ten werset, <em>B&oacute;g patrzy na serce &ndash; czyli na życzliwość, charakter, wartości i cnoty danej osoby</em>.</p>
<p>Dążąc do szczęścia i samorealizacji, często skupiamy się na spełnianiu wymog&oacute;w dotyczących urody czy sukcesu materialnego; kluczowe jest jednak, by pamiętać o wewnętrznym pięknie każdego człowieka &ndash; pięknie, kt&oacute;rego nie da się zmierzyć według kryteri&oacute;w fizycznych, społecznych czy kulturowych.</p>